Σχεδιάγραμμα ζευγαρώματος μέλισσαςΖωολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Βόννης, των Εργαστηρίων Γεωργικής Ζωολογίας και Μελισσοκομίας, έχουν ανακαλύψει ότι οι αρσενικές μέλισσες, πρέπει να ''τρίψουν'' τη μυρωδιά, που αναδύουν, κάτω από τις μύτες των συντρόφων τους. Αδένες στα μπροστινά τους πόδια, χρησιμεύουν ως τα ''σπρέϋ μυρωδιάς''

 

Ζωολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Βόννης, των Εργαστηρίων Γεωργικής Ζωολογίας και Μελισσοκομίας, έχουν ανακαλύψει ότι οι αρσενικές μέλισσες, πρέπει να ''τρίψουν'' τη μυρωδιά, που αναδύουν, κάτω από τις μύτες των συντρόφων τους. Αδένες στα μπροστινά τους πόδια, χρησιμεύουν ως τα ''σπρέϋ μυρωδιάς''. Η παρατήρηση αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει και πολύ συναίσθημα κατά την σεξουαλική πράξη των μελισσών.Το αρσενικό ''ρίχνεται'' βίαια στο θηλυκό, ενώ με τα σαγόνια του, κρατά με σταθερή λαβή, τους ανιχνευτές της, για την μυρωδιά. Επιπλέον κρατά τα μάτια της κλεισμένα, με τα μπροστινά του πόδια, πατά τα φτερά της και το σώμα της με το μεσαίο ζευγάρι των ποδιών του, και αναγκάζει την κοιλιακή της χώρα να κινηθεί προς τα πάνω. "Αλλά η θηλυκή μέλισσα αποφασίζει με ποιόν επιθυμεί να ζευγαρώσει," εξηγεί ο Καθηγητής Dieter Wittmann, "εάν δεν θέλει τον εραστή της, τότε αντιστέκεται και τον απομακρύνει, ενώ μερικές φορές του δίνει να καταλαβει ποιός είναι το αφεντικό, τσιμπώντας τον".

Σχεδιάγραμμα ζευγαρώματος μέλισσαςΟι μυρωδιές που αναδύονται από την κοιλιά του αρσενικού, ελευθερώνονται στο σημείο του ραντεβού. ''Αυτό το κοκτέιλ των μυρωδικών, επιτρέπει πιθανώς στο θηλυκό να αναγνωρίζει, εάν μπορεί να διασταυρωθεί με τον πιθανό σεξουαλικό σύντροφο ή όχι ,έτσι ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα της αιμομιξίας" λέει ο Καθηγητής Wittmann. Η μελέτη έδειξε πως τα μπροστινά πόδια των αρσενικών έχουν πολύπλοκη δομή: ένας από τους ταρσούς διευρύνεται πάρα πολύ και έχει προεξοχή σαν μικρό φτυάρι. Λίγο πριν το ζευγάρωμα οι ανιχνευτές του θηλυκού τοποθετούνται μέσα στην προεξοχή. Στην εξέταση με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, ανακάλυψαν ότι η προεξοχή, είναι γεμάτη με μικροσκοπικές οπές, που αποτελούν τις εξόδους των αδένων μυρωδιάς. Το αρσενικό φέρνει τα μπροστινά του πόδια στην μύτη του θηλυκού, την οποία και ψεκάζει με τη μυρωδιά του.

Αυτή η πολύπλοκη διαδικασία ίσως θα μπορούσε να θεωρηθεί, πως λειτουργεί όπως ο έλεγχος διαβατηρίων. Τα αρσενικά κοιτάζουν κάθε 90 δευτερόλεπτα να δουν εάν το θηλυκό περιμένει στο σημείο του ραντεβού. Εάν κάποιο απρόσκλητο θηλυκό πλησιάσει, τα αρσενικά προσπαθούν να το απομακρύνουν. Με τη βοήθεια του ψεκαστικού μηχανισμού που διαθέτουν τα αρσενικά, το θηλυκό μπορεί να συγκρίνει τη μυρωδιά της περιοχής του ραντεβού, με αυτήν από τα μπροστινά πόδια των αρσενικών, ελέγχοντας έτσι εάν η μυρωδιά προέρχεται από έναν άλλο επικείμενο εραστή.

Ο καθηγητής Wittmann και η ομάδα του είναι σε θέση να αποδείξουν την ύπαρξη παρόμοιων μηχανισμών ζευγαρώματος μεταξύ άλλων μελισσών και ακόμη και σφηκών. Συγκλονισμένος, λέει: "Ένας μικροσκοπικός κόσμος αποπλάνησης ξετυλίγεται στα μάτια μας, για τον οποίο ποτέ δεν είχαμε ικανά αυτά τα μικροσκοπικά έντομα". Σε μερικά είδη μάλιστα, η θηλυκή μέλισσα μπορεί να δεχθεί χάδια, μόνο εάν υπάρχει ο σωστός συνδυασμός μυρωδιάς. Μερικοί μηχανισμού ''ψεκασμού μυρωδιάς'', είναι εξοπλισμένοι με χιλιάδες λεπτές τρίχες, οι οποίες μπορούν τρυφερά να χαϊδέψουν τους ανιχνευτές του θηλυκού.